!!! UWAGA !!! KARKONOSKI PARK NARODOWY ZOSTAŁ ZAMKNIĘTY DO ODWOŁANIA !!! UWAGA !!! KARKONOSKI PARK NARODOWY ZOSTAŁ ZAMKNIĘTY DO ODWOŁANIA !!! UWAGA !!!

Grupa Karkonoska GOPR

Stopień zagrożenia lawinowego

mały (nieznaczny)

Nasze psy ratownicze

                                           

Przewodnicy i psy ratownicze
Grupy Karkonoskiej GOPR (stan aktualny)

L.p.Nazwisko przewodnikaImię psaRasa
1Roman GĄSIORWaskoOwczarek niemiecki
2Jacek FALKENBERGRikoOwczarek niemiecki
3Tomasz TRUSEWICZGrotOwczarek niemiecki
4Michał GOŁĄBSkadyLabrador

Wasko jest psem, który w chwili obecnej posiada najdłuższy staż służbowy jako Pies - Ratownik w Grupie Karkonoskiej. Jest pewny siebie, odważny ale zrównoważona i bardzo pojętny.
Ma zdany egzamin PT, zaliczone szkolenie lawinowe i śmigłowcowe. Brał udział w wielu akcjach poszukiwawczych zimą i latem, dobrze spełnia oczekiwania swojego przewodnika.

Rico to 5 - letni Owczarek niemiecki. Z zakresu posłuszeństwa szkolił się w Karkonoskim Klubie Owczarka Niemieckiego, którego wraz z przewodnikiem jest członkiem. Świadectwem jego wyszkolenia z zakresu posłuszeństwa jest zdany egzamin PT. Posiada poszukiwawczą kl. B w terenie otwartym. Brał udział w wielu szkoleniach zimowych więc jest dobrze wyszkolony do szukania ludzi zasypanych pod śniegiem. Odbył również szkolenie śmigłowcowe. Po za pracą ratowniczą Rico często odwiedza szkoły i przedszkola oraz startuje ze swoim przewodnikiem w zawodach w dog treckingu.


Tekst.........


Skady i jego przewodnik Michał GOŁĄB

Grupa Sudecka i Karkonoska
1973 - 2001

Psy lawinowe w Polsce po raz pierwszy zostały użyte podczas akcji ratowniczej w marcu 1968 roku, na lawinisku w Białym Jarze, pracowały dwa psy przywiezione przez kolegów z Horskiej Slużby. Dzięki ich pracy odszukano 10 martwych ofiar tej największej tragedii w Polskich górach.

Piotr Lucerski, który obserwował ich pracę na lawinisku jako wolontariusz GOPR, postanowił zapoczątkować istnienie psich ratowników w Karkonoszach. Zamiar udało się zrealizować dopiero po 5 latach i jest to historia psów ratowniczych w służbie Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.

"Latem 1973 roku już jako ratownik GOPR, pełniąc dyżur w Kotlinie Kłodzkiej namówiłem właściciela hodowli owczarków niemieckich, jednocześnie kierownika DW pod Muflonem w Dusznikach, by przekazał Grupie Sudeckiej GOPR szczeniaka z przeznaczeniem do szkolenia na psa ratownika".

W listopadzie 1973 roku w czasie uroczystości Dnia Ratownika, który odbywał się w Schronisku PTTK Pod Orlicą został na ręce ówczesnego Naczelnika Sudeckiej Grupy GOPR Mariana Sajnoga wręczony prezent w postaci czarnej ruchliwej kulki, od tej chwili zaistniał pierwszy pies w Grupie Sudeckiej.

Chwila powitania nowego "ratownika" była podniosła, przecież wszyscy znaliśmy zasługi psiej służby w górach. Pupilkę Grupy powierzono do szkolenia sprawcy wydarzenia - Piotrowi Lucerskiemu, ojcem chrzestnym został kol.J.Woźnica, matką kol.E.Wróbel
- sunia otrzymała imię Turnia, początkująca tym samym dynastię karkonoskich psich imion
- Granit, Skała, Bazalt, Agat, Głaz oraz Grań.

W lutym 1974 roku dzięki wpływom kol. E. Strzebońskiego we władzach GOPR, kol. Piotr Lucerski z Grupy Karkonoskiej (Turnia nie kwalifikowała się do szkolenia jako 6-cio miesięczny pies) i kol. lek. weterynarii Marta Gutowska (wraz z suką Hondą) z Grupy Bieszczadzkiej bierze udział w Międzynarodowym Szkoleniu Psów Lawinowych nad Popradzkim Plesem w Słowackich Wysokich Tatrach.
"Po tygodniowym (23-30.III.1974 r.) szkoleniu wracamy do Polski bogatsi o umiejętność szkolenia psów lawinowych i pierwszym w Polsce psem z certyfikatem (III kl. Horskiej Slużby) Psa Ratownika Lawinowego - Hondą, która zapoczątkowała historię psa ratowniczego w służbach GOPR-u."

W uzupełnieniu informacji dot. p. Marty Gutowskiej należałoby dodać, że jest lekarzem weterynarii, długoletnim członkiem Związku Kynologicznego w Polsce pełniąc zaszczytne funkcje we Władzach Centralnych Związku, jest jedyną w Polsce jak do tej pory Sędzią pracy psów ratowniczych i ma znaczący udział w szkoleniu psów ratowniczych w Polsce. Jest wieloletnim konsultantem GOPR ds. szkolenia psów ratowniczych,
Turnia pod okiem kol. M. Gutowskiej przeszła swoje podstawowe szkolenie w 1974 roku i tym samym mogła uczestniczyć w szkoleniach pozwalających uzyskać kwalifikacje psa lawinowego. W tym samym roku ukończyła zorganizowany przez Grupę Tatrzańską kurs, który odbył się w Schronisku na Polanie Chochołowskiej.

Następnym psem w Grupie Sudeckiej był "Ajaks" kol. A. Piotrkowskiego i wielu kolegów wraz ze swymi czworonożnymi przyjaciół podejmowało próby szkoleniowe, ale; to utrzymanie w należytej kondycji, te wymogi predyspozycji wobec psa, ten ciężar ciężkiej ofiarnej pracy w bardzo trudnych czasami wręcz niemożliwych warunkach atmosferycznych - nie wszyscy wytrzymali.

Nauka szukania człowieka w zwałach śniegu polega na cyklu szkoleń w trakcie, których doskonały węch, wykorzystywany przez praprzodka psa do zdobywania pożywienia, tym razem pomaga znaleźć ofiary lawin.
Na lawinisku potrafią zaznaczyć obecność człowieka nawet pod 6 metrowymi. zwałami śniegu, pies potrafi w 0.5 godz. przeszukać teren, który 20 ratowników przeszukiwałoby około 4 godz., w akcji lawinowej liczy się każda minuta, im dłużej trwa akcja tym mniejsze szanse na odnalezienie żywych.

Wychowanie i wyszkolenie psa ratowniczego wymaga systematycznej pracy, a najlepsze wyniki osiąga się wtedy, gdy pies staje się czworonożnym członkiem rodziny.
Nie sposób w słowach określić psiej miłości do swego pana, która powoduje, że pies ratownik będzie mu towarzyszyć w najtrudniejszych warunkach terenowych czy atmosferycznych.

Od 1974 roku w Grupie Sudeckiej, a od 1976 Grupie Karkonoskiej łącznie pracowało 9 psich ratowników. Przewodnicy z psami brali udział w akcjach ratowniczych na terenie działania Grupy, w innych Grupach jak również zagranicą , łącznie w 67 akcjach. Nasi "psi ratownicy" poprzez swą służbę człowiekowi, zyskali sympatię i przychylność wyrażającą się licznymi zaproszeniami, wyjeżdżaliśmy na szkolenia do Czechosłowacji, Austrii oraz RFN - nasze psy zawsze otrzymywały wysokie oceny i przywoziły zagraniczne certyfikaty.
Przez minione lata przybywało psów i ludzi, odbywały się szkolenia centralne w cyklu zima-lato, szkolenia w grupie często przeprowadzane były w ramach pełnionych dyżurów czy próbnych alarmów dla utrzymania pełnej gotowości na każde wezwanie.

Mijały lata, na wieczną służbę w "niebiańskich górach" odchodziły psy, były to najtrudniejsze chwile rozstań dla przewodników. Były akcje, w których czworonodzy ratownicy dali z siebie wszystko (podczas akcji poszukiwawczej w roku 1992 po obfitych opadach śniegu nie wytrzymał trudów akcji nasz oddany ratownik - "Skała").


Psy ratownicze w służbie
Grupy Sudeckiej i Karkonoskiej GOPR  

Nazwisko przewodnikaImię psaRasaKlasaLata pracy
Lucerski PiotrTurniaOwczarek niemieckiPL-I1974-85
Piotrowski AndrzejAjaksOwczarek niemieckiPL-I1975-84
Abramowicz MaciejGranitOwczarek niemieckiPL-I1982-90
Lucerski PiotrSkaład. szwajc. pies pasterskiPL-II1983-88
Zawadzki JerzyBazaltOwczarek niemieckiPL-III1985-92
Lucerski PiotrGłazd. szwajc. pies pasterskiPL-I1988-97
Żodź KrzysztofAgatOwczarek niemieckiPL-II1988-97
Lucerski PiotrGrańLabradorPL-A1995-2008
Kieżuń JacekBurzanOwczarek niemieckiPL-A1999-
Czaplicki KrzysztofKulaOwczarek niemieckiPL-A2000-nadal
Lucerski PiotrGrotaLabradorPL-A2004-
Gąsior RomanWaskoOwczarek niemieckiPL-A2006-nadal

W połowie lat osiemdziesiątych zmieniony system szkoleń spowodował przekształcenie psa lawinowego na psa ratowniczego, którego zadaniem było poszukiwanie osób poszkodowanych w lawinach, trudnym terenie górskim oraz wszelkiego rodzaju kataklizmach typu katastrofy komunikacyjne, trzęsienia ziemi czy katastrofy budowlane.

Władze centralne GOPR-u doceniły wkład naszej Grupy w działaniu na niwie psiego ratownictwa mianując, kol. Piotra Lucerskiego - Instruktorem Szkolenia Psów Ratowniczych GOPR oraz w okresie 1988-1996 - Przewodniczącym Podkomisji Psów Ratowniczych GOPR. Psy pracujące w Pogotowiu Górskim były albo własnością GOPR lub prywatną własnością przewodników, w przypadku tzw. psów państwowych po osiągnięciu wieku emerytalnego przekazywane były na własność przewodnika (Granit - Maciej Abramowicz).

Jesteśmy jedną z dwóch Grup GOPR, w których od początku, czyli 1974 roku dostrzeżono i doceniono zalety psa poszukiwawczego w górach, zawsze mogliśmy jako przewodnicy liczyć na pomoc Naczelnictwa Grupy przy szkoleniu i wychowaniu psa. Mam nadzieję że pomimo postępu technicznego, jaki wkrada się w działania Służb Ratowniczych, przy naszym boku zawsze będzie nasz czworonożny przyjaciel pomagając w niesieniu pomocy ludziom jej potrzebującym.

Pisząc o naszych psach należałoby wspomnieć o rasach, generalnie jako psy ratownicze występowały owczarki niemieckie bądź owczarko podobne - mieszańce, jednakże były podejmowane próby przez hodowców, ekspertów w odnalezieniu "doskonałej rasy" dla potrzeb służb ratowniczych.


Działalność GK GOPR jest współfinansowana przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji

Ta witryna używa plików cookie, tzw. "ciasteczek", w celu prowadzenia anonimowych statystyk wizyt użytkowników. Więcej...

Akceptuję, nie pokazuj więcej